Me emër, me vepër dhe me varr për bashkimin kombëtar!

Nga Prof. Dr. Mehdi Hyseni   Me emër, me vepër dhe me varr  për bashkimin kombëtar!   -Kjo ishte ligjërata inauguruese dhe përmbyllëse  jetësore(95-vjeçare) lamtumirëse e Akademikut Mark Krasniqi për  të gjithë Lexo më tej

GJYGJI ME I RENDE ESHTE GJYGJI I POPULLIT

Nga Ramiz Dërmaku                        Ditë më parë Këshilli i Sigurimit i Kombeve të Bashkuara mbajti seancën e rregullt  kushtuar gjendjes në Kosovë. Që në fillim të raportit, Sekretari i Përgjithshëm i Kombeve Lexo më tej

“Konkurs diplomatik” i Thaçit, kërkohet një Vili Brant në Serbi!!!

Barometri diplomati Prof. Dr. Mehdi HYSENI *** Kryediplomati i Kosovës, Hashim Thaçi e çoi në vend besën politike të Bajram  Rexhepit, minoritet serb “AUTONOMI THELBËSORE”!!!   *** Dhuratë e çmueshme dhe e Lexo më tej

Demarkacion, marrëveshje apo dorëzim

Nga Gani Qarri   Athua nuk paska përvetësuar mjaft toka tonat ngrehina xhuxhe malazeze që ende nuk qenka ngopë, duke u rritur (si bretkosa)panatyrshëm me grabitjen e hapësirave shqiptare. Nuk i mjaftuakan Lexo më tej

Marrëveshja “Zajednica srpskih opstina”- POLITIKE mbi Planin e Ahtisarit dhe mbi Kushtetutën e Republikës së Kosovës!

Nga Prof. Dr. MEHDI HYSENI  “If you want to live a happy life, tie it to a goal, not to people or objects.” (Albert Einstein)   Pra, ta përfillim këtë vlerësim aksiomatik Lexo më tej

Kapitullimi vullnetar i Evropës dhe Kosovës

Nga Aurel Dasareti Ata azilkërkues fals afrikan /aziatik që kapërcejnë Mesdheun dhe i drejtohen Evropës duke kaluar nëpër qindra shtete dhe kontinente në vend që të vendosen në shtetet fqinjë me vendin Lexo më tej

Janullatosi nuk e njeh zotin Rama si Kryeministër të Republikës së Shqipërisë

Nga Prof. Dr. Eshref  Ymeri   Siç është bërë e ditur nga mjetet e informimit masiv lidhur me prishjen e kishës së Shën Thanasit në Dhërmi, çka është tërësisht një çështje e Lexo më tej

Armiqtë shkelin krenarinë tonë

Nga Aurel Dasareti*   Hulumtimi konfirmon se morali i shqiptarëve është në zbritje dhe materializmi në rritje. Më nuk luan aq shumë rol si personi i ka fituar të mirat materiale. Ashtu Lexo më tej

PUNA E PENDIMIT

Nga Fritz Radovani   Në 70 vjetorin e përmbytjes së Shqipnisë…   O Zoti im, po më vjen keq me gjithë zemër për të gjitha mëkatet që i kam ba. Se kam Lexo më tej

POLITIKA E NJË VËNDI BËHET NGA BIJT E VËNDIT

Nga Danel Cana Duke dëgjuar një konferncë shtypi të kryetarit të opozitës shqiptare z. Lulëzim Basha, dhënë 12-08-2015 në selinë e PD-së, të cilën e transmetoi direkt TOP-NEWS, më lindën shumë pikëpyetje Lexo më tej

 

Lufta Heroike e Vlorës (Qershor 1920)

Nga Prof. Neki Babamusta

Londër, 29 Dhjetor 2011

  1. Vdekja e dyshimtë e Ismail Qemalit

Ismail Qemali

Qeveria italiane për qëllime shoviniste punonte në fshehtësi për të realizuar synimet e saj pushtuese si dikur perandorët e Romës. Me 19 Janar 1919, qeveria italiane niset për në Konferencën e Paqes në Paris me përfaqësuesin e saj, kryeminstrin Orlando. Ndërsa, Ismail Qemaili, si përfaqësues i Shqipërisë, dëshironte të merrte pjesë në Konferencë. Fillimisht ai shfaqi dëshirën të takohej me autoritetet italiane. Por në Peruxhia e njoftuan se delegacioni Italian ishte nisur për në Paris dhe nuk ia respektuan kërkesën. Nga sa kuptohet, prezenca shqiptare me Ismail Qemalin në krye, cënonte interest vetiake të Italisë.

 

Ismail Qemali, duke e kuptuar pabesinë, pësoi një goditje apopletike, dhe tha: “Më hëngrën në besë”. Me 24 Janar 1919 Ismail Qemalit iu provokua një konferencë shtypi para gazetarëve. Para se të fliste, i ofruan për të ngrënë. Sipas Ethemit, djalit të Ismailit, sapo hyri në sallë, Ismaili filloi të belbëzoi me një çehre të verdhë. Pas shkumës nga goja dhe të vjellët, zemra e tij pushoi së rrahuri.” (Gazeta Dielli, Nëntor 2011).

 

Foto e vitit 1908 kur Ismail Qemal Vlora ishte në Napoli. Nga e majta në të djathtë. Lartë: Ymer Radhima, Qazim Koculi, Xhafer Xhuveli, Sadik Shyti, Qazim Kokoshi, Ahmet Dyrmishi. Në mes: Hamza Isai, Yzeir Muço, Qamil Vlora (me bluzë të bardhë), Tahir Vlora, Qazim Vlora, Mahmut Vlora, Nazif Hadëri. Ulur: Alem Tragjasi, Namik Delvina, Ismail Qemal Vlora, Et'hem Vlora.

 

Helmimi i Ismail Qemalit në Itali mbetet mister! Qeveria e Sulejman Delvinës, e dalë nga Kongresi i Lushnjës në Janar 1920, u transferua me seli në Tiranë në shkurt 1920. Detyra e parë e kësaj qeverije qe mbrojtja e tërësisë tokësore e Shqipërisë. Për të përzënë pushtuesit italian nga Vlora, kjo qeveri udhëzonte formimin e batalioneve vullnetare në ndihmë të luftëtarëve heroik të Vlorës.

Foto: Foto e liderave të katër fuqive të mëdha aleate, në Paris 1919 tek Traktati i Versajës: Vittorio Orlando, David Lloyd George, Georges Clemenceau and Woodrow Wilson

 

  1. Komiteti i Mbrojtes Kombëtare

 

Komiteti “Mbrojtja Kombëtare” u formua në Vlorë për të drejtuar luftën kundër pushtuesve Italian, me qëllim që të mos copëzohej Shqipëria. Duke pasur në krye 12 drejtues (ndërmjet të cilëve: Osman Nuri, Qazim Kokoshi, Duro Shaka, Ali Beqiri, etj), komiteti me vendim unanim i dërgoi ultimatum gjeneralit Italian, Piaçentinit, që të largohet sa më parë nga Vlora. Ultimatumi kërkonte:

Populli shqiptar ka 5 vjet që po duron kaq padrejtësi nga shteti italian në Vlorën e Shqipërisë. Por e vetëquajtura Itali e lirë, caktoi ndarjen e Shqipërisë përmes traktatesh të fshehta, duke shkelur nderin e saj, me mohimin e traktatit që ajo ka firmosur në Londër me 1913. Komiteti “Mbrojta Kombëtare” i shtërnguar nga i gjithë populli i Vlorës dhe gjithë Shqipërisë, mbledhur këtu dëshirën, që Zotëria juaj t’i përgjigjet kërkesës sonë, gjer nesër, 4 Qershor, përpara ores 19.” (Gazeta Dielli, Shtator 2010).

Ultimatumi u dërgua nëpërmjet Mehmet Selim Mallkeqit. Gjenerali mendjemadh u ndje i fyer nga kërkesa e komitetit dhe i tronditur deklaron me arrogancë:

Diaspora TV

T’u thoni brigandëve se përgjigjen do t’ua japin topat e Kotës, Gjormit, Llogarasë, Drashovicës, Tepelenës.” (Gazeta Dielli, Shtator 2010).

Përgjigja e gjithë popullit shqiptar kundra pushtuesit italian ishte lufta heroike e Vlorës, që i shporri pushtuesit nga Shqipëria dhe i hodhi në det.

 

  1. Vullnetarët e Kavajës pranë vëllezërve vlonjatë

 

Sipas rrëfimit nga Rexhep Bygjymi, veteran në luftën e Vlorës. Bashkëbisedoi me të, prof. Neki Babamusta, në Kavajë, në Qershor 1966.

 

Për të ndihmuar vëllezërit e Vlorës kundër pushtuesve italianë, një batalion vullnetarësh me 400 luftëtarë niset drejt Vlorës. Nisja bëhet me 6 qershor 1920, me komandat batalioni, oficeri akademist, Adem Riza Hoxha (Berati). Të përcjellë nga populli me përzemërsi, luftëtarët nisen drejt Vlorës duke ndjekur këtë itenerar: prej Kavaje mbërritëm në Fier, në Cakran, kaluam Vjosën natën, duke u future në ujë, sepse ushtria italiane e kishte prishur urën e përgjithshme. Mbërritëm në fshatin Tre Vëllezërit, në Llakatund, Mëkat dhe mandej u përqëndruam në Çoprat.

Me bukë dhe ushqime na furnizonte populli i krahinës. Të gjithë rrugën e përshkuam me këmbë. Secili nga ne kishte armën e tij. Kur Komandanti ynë, Adem Riza Berati u betua përpara flamurit për të luftuar gjer në pikën e fundit të gjakut kundër pushtuesve, edhe ne vullnetarët, si u përkulëm dhe puthëm me rradhë flamurin, u bëmë gati për sulm. Komanda e mbrojtjes në Vlorë kërkoi nga batalioni ynë, të dilnin vullnetarë për të sulmuar mbi tela, sepse terreni ishte i rrethuar nga pushtuesit italianë.

Vrasja heroike e plakut patriot, Selam Musai na hidhëroi së tepërmi, por na shtoi edhe më tepër guximin për të luftuar. Natën ne sulmonim të maskuar: me fira, druj shkurre, sepse ushtria italiane ndriçonte vendin nga deti. Morëm pjesë në shumë beteja, ku shokët tanë treguan vendosmëri dhe guxim.

Në këtë luftë morën pjesë nga Kavaja edhe fshatërat e saj. Më kujtohen disa nga pjesëmarrësit luftëtarë, shumica e të cilëve nuk jetojnë më, si: Faje Felahu, Pëllumb Daiu, Faje Tabaku, Ahmet Xhurnolli, Sulejman Rrica, Bed Zenuni, Dyl Elezi, Mustafa Degërmeni, Islam Xhebili, Dylaver Cani, Osman Moncja, Ismail Patoshi, Andre Pepa (mitralieri), etj. Në këtë luftë mbeti i plagosur edhe nipi i Komandatit të batalionit, Adem Beratit, i cili edhe më vonë vdiq.

*Katër fëmijët e Adem Beratit, dy vajzat, Nysrete dhe Zinije, si dhe dy djemtë, Irfani dhe Hulusi, në kohën e diktaturës komuniste provuan përndjekje barbare me burgime, internime. Vajzat e tij, ish-mësueset e mija, kanë dhënë një kontribut të shkëlqyer për çështjen e arsimit kombëtar.

 

 

(*Shënim nga Neki Babamusta)

 

 

Ky shkrim është lexuar 1128 herë!

facebook comments:


Leave a Reply