PAPA PALI VI PËR SHQIPTARËT DHE KARRIGA BOSH E SHQIPËRISË NË OKB

Nga Frank Shkreli   Të djelën, në mbyllje të Sinodit të Jashtzakonshëm mbi Familjen që u mbajtë  në Vatikan, Papa Françesku celebroi meshën me këtë rast në Sheshin e Shën Pjetrit.  Gjatë Lexo më tej

Politika e Beogradit sulmon Shqipërinë përmes mercenarëve islamiko-shqiptarë!

Nga Asllan Dibrani   Rastin e  ngritjes së flamurit   etnik shqiptar mbi  Beograd  serbët    e shfrytëzojnë  si propagandë   edhe në fushën  diplomatike. Nga urrejtja dhe   primitivizmi  shekullor i tyre,   Ministria    serbe dhe Lexo më tej

KOSOVA ËSHTË ATY KU KA QENË GJITHËKOHËS,SEPSE KA GJURMË JETE – ASGJKUNDI ARDHACAKËT

Dhjetëra lokalitet arkeologjike  nga rreth 400 gjithsej të evidentuara në territorin e Kosovës  Nga GËZIM LLOJDIA*     1. Njerëzit sllavë, serbët u shfaqën në Ballkan mes shek 6 dhe të 7,(shkruan Lexo më tej

Fati i Kosovës ishte dhe është edhe sot se patëm një diasporë të fuqishme

Nga Ramiz Dërmaku Diaspora  shqiptare e Kosovës ishte ajo e cila mbi 17 vite aparteidi e gjenopsidi, social e kombëtar, nuk lejoi që Kosova  t’i nënshtrohet Serbisë për një kafshatë goje.               Lexo më tej

Në përkujtim të 10 vjetorit të Anita Bitrit

Mbresa dhe kujtime nga një tragjedi shqiptare në Amerikë që mori jetën e tri hyjneshave shqiptare Nga Keze Kozeta Zylo Ndonëse ka kaluar një dekadë që nga ikja tragjike e artistes së Lexo më tej

Kanibalët dhe Shqiptarët

Nga Aurel Dasareti*   Ulërima në kor e 35.000 bretkosave kanibal serb:”Vritini, vritini shqiptarët, masakrojini, derisa të mos mbetet asnjë gjurmë shqiptari mbi tokë” na i kujton ulërimat e nazistëve të Hitlerit Lexo më tej

CILI ËSHTË FAJI SHQIPTAR, SPORTIV APO ZYRTAR?

Nga Saimir Lolja   Më 14 Tetor 2014 filloi në Beograd të Serbisë ndeshja e futbollit midis skuadrave serbe dhe shqiptare, e vlefshme për hapat për të shkuar në kampionatin europian të Lexo më tej

14 tetori: politikë apo sport

Nga Agim Jakupi   Të gjithë ne ishim të përqendruar te 14 tetori, dita e ndeshjes së futbollit midis kombëtares së Serbis dhe Shqiprisë. Ishim optimist se përfaqësuesja shqiptare do merrte pikë Lexo më tej

Nëpër labirintet e frikshme të institucioneve të Kosovës

Me shpifje e kurdisje, më ndërhyrje e kërcënime, më shkeljen sistematike të dinjitetit të qytetarit, me përbaltjen e emrit të personaliteteve, institucionet tona po shndërrohen jo vetëm në mekanizma të terrori psikologjik. Lexo më tej

Jo, mister Bin, nuk keni të drejtë!

Nga Skifter Këlliçi   Herri Bini, (Herry Been), është personalitet i njohur dhe me ndikim të madh në forumet e larta të UEFA-s. Pikërisht për këtë arsye ai u zgjodh si i Lexo më tej

 

Lufta Heroike e Vlorës (Qershor 1920)

Nga Prof. Neki Babamusta

Londër, 29 Dhjetor 2011

  1. Vdekja e dyshimtë e Ismail Qemalit

Ismail Qemali

Qeveria italiane për qëllime shoviniste punonte në fshehtësi për të realizuar synimet e saj pushtuese si dikur perandorët e Romës. Me 19 Janar 1919, qeveria italiane niset për në Konferencën e Paqes në Paris me përfaqësuesin e saj, kryeminstrin Orlando. Ndërsa, Ismail Qemaili, si përfaqësues i Shqipërisë, dëshironte të merrte pjesë në Konferencë. Fillimisht ai shfaqi dëshirën të takohej me autoritetet italiane. Por në Peruxhia e njoftuan se delegacioni Italian ishte nisur për në Paris dhe nuk ia respektuan kërkesën. Nga sa kuptohet, prezenca shqiptare me Ismail Qemalin në krye, cënonte interest vetiake të Italisë.

 

Ismail Qemali, duke e kuptuar pabesinë, pësoi një goditje apopletike, dhe tha: “Më hëngrën në besë”. Me 24 Janar 1919 Ismail Qemalit iu provokua një konferencë shtypi para gazetarëve. Para se të fliste, i ofruan për të ngrënë. Sipas Ethemit, djalit të Ismailit, sapo hyri në sallë, Ismaili filloi të belbëzoi me një çehre të verdhë. Pas shkumës nga goja dhe të vjellët, zemra e tij pushoi së rrahuri.” (Gazeta Dielli, Nëntor 2011).

 

Foto e vitit 1908 kur Ismail Qemal Vlora ishte në Napoli. Nga e majta në të djathtë. Lartë: Ymer Radhima, Qazim Koculi, Xhafer Xhuveli, Sadik Shyti, Qazim Kokoshi, Ahmet Dyrmishi. Në mes: Hamza Isai, Yzeir Muço, Qamil Vlora (me bluzë të bardhë), Tahir Vlora, Qazim Vlora, Mahmut Vlora, Nazif Hadëri. Ulur: Alem Tragjasi, Namik Delvina, Ismail Qemal Vlora, Et'hem Vlora.

 

Helmimi i Ismail Qemalit në Itali mbetet mister! Qeveria e Sulejman Delvinës, e dalë nga Kongresi i Lushnjës në Janar 1920, u transferua me seli në Tiranë në shkurt 1920. Detyra e parë e kësaj qeverije qe mbrojtja e tërësisë tokësore e Shqipërisë. Për të përzënë pushtuesit italian nga Vlora, kjo qeveri udhëzonte formimin e batalioneve vullnetare në ndihmë të luftëtarëve heroik të Vlorës.

Foto: Foto e liderave të katër fuqive të mëdha aleate, në Paris 1919 tek Traktati i Versajës: Vittorio Orlando, David Lloyd George, Georges Clemenceau and Woodrow Wilson

 

  1. Komiteti i Mbrojtes Kombëtare

 

Komiteti “Mbrojtja Kombëtare” u formua në Vlorë për të drejtuar luftën kundër pushtuesve Italian, me qëllim që të mos copëzohej Shqipëria. Duke pasur në krye 12 drejtues (ndërmjet të cilëve: Osman Nuri, Qazim Kokoshi, Duro Shaka, Ali Beqiri, etj), komiteti me vendim unanim i dërgoi ultimatum gjeneralit Italian, Piaçentinit, që të largohet sa më parë nga Vlora. Ultimatumi kërkonte:

Populli shqiptar ka 5 vjet që po duron kaq padrejtësi nga shteti italian në Vlorën e Shqipërisë. Por e vetëquajtura Itali e lirë, caktoi ndarjen e Shqipërisë përmes traktatesh të fshehta, duke shkelur nderin e saj, me mohimin e traktatit që ajo ka firmosur në Londër me 1913. Komiteti “Mbrojta Kombëtare” i shtërnguar nga i gjithë populli i Vlorës dhe gjithë Shqipërisë, mbledhur këtu dëshirën, që Zotëria juaj t’i përgjigjet kërkesës sonë, gjer nesër, 4 Qershor, përpara ores 19.” (Gazeta Dielli, Shtator 2010).

Ultimatumi u dërgua nëpërmjet Mehmet Selim Mallkeqit. Gjenerali mendjemadh u ndje i fyer nga kërkesa e komitetit dhe i tronditur deklaron me arrogancë:

Diaspora TV

T’u thoni brigandëve se përgjigjen do t’ua japin topat e Kotës, Gjormit, Llogarasë, Drashovicës, Tepelenës.” (Gazeta Dielli, Shtator 2010).

Përgjigja e gjithë popullit shqiptar kundra pushtuesit italian ishte lufta heroike e Vlorës, që i shporri pushtuesit nga Shqipëria dhe i hodhi në det.

 

  1. Vullnetarët e Kavajës pranë vëllezërve vlonjatë

 

Sipas rrëfimit nga Rexhep Bygjymi, veteran në luftën e Vlorës. Bashkëbisedoi me të, prof. Neki Babamusta, në Kavajë, në Qershor 1966.

 

Për të ndihmuar vëllezërit e Vlorës kundër pushtuesve italianë, një batalion vullnetarësh me 400 luftëtarë niset drejt Vlorës. Nisja bëhet me 6 qershor 1920, me komandat batalioni, oficeri akademist, Adem Riza Hoxha (Berati). Të përcjellë nga populli me përzemërsi, luftëtarët nisen drejt Vlorës duke ndjekur këtë itenerar: prej Kavaje mbërritëm në Fier, në Cakran, kaluam Vjosën natën, duke u future në ujë, sepse ushtria italiane e kishte prishur urën e përgjithshme. Mbërritëm në fshatin Tre Vëllezërit, në Llakatund, Mëkat dhe mandej u përqëndruam në Çoprat.

Me bukë dhe ushqime na furnizonte populli i krahinës. Të gjithë rrugën e përshkuam me këmbë. Secili nga ne kishte armën e tij. Kur Komandanti ynë, Adem Riza Berati u betua përpara flamurit për të luftuar gjer në pikën e fundit të gjakut kundër pushtuesve, edhe ne vullnetarët, si u përkulëm dhe puthëm me rradhë flamurin, u bëmë gati për sulm. Komanda e mbrojtjes në Vlorë kërkoi nga batalioni ynë, të dilnin vullnetarë për të sulmuar mbi tela, sepse terreni ishte i rrethuar nga pushtuesit italianë.

Vrasja heroike e plakut patriot, Selam Musai na hidhëroi së tepërmi, por na shtoi edhe më tepër guximin për të luftuar. Natën ne sulmonim të maskuar: me fira, druj shkurre, sepse ushtria italiane ndriçonte vendin nga deti. Morëm pjesë në shumë beteja, ku shokët tanë treguan vendosmëri dhe guxim.

Në këtë luftë morën pjesë nga Kavaja edhe fshatërat e saj. Më kujtohen disa nga pjesëmarrësit luftëtarë, shumica e të cilëve nuk jetojnë më, si: Faje Felahu, Pëllumb Daiu, Faje Tabaku, Ahmet Xhurnolli, Sulejman Rrica, Bed Zenuni, Dyl Elezi, Mustafa Degërmeni, Islam Xhebili, Dylaver Cani, Osman Moncja, Ismail Patoshi, Andre Pepa (mitralieri), etj. Në këtë luftë mbeti i plagosur edhe nipi i Komandatit të batalionit, Adem Beratit, i cili edhe më vonë vdiq.

*Katër fëmijët e Adem Beratit, dy vajzat, Nysrete dhe Zinije, si dhe dy djemtë, Irfani dhe Hulusi, në kohën e diktaturës komuniste provuan përndjekje barbare me burgime, internime. Vajzat e tij, ish-mësueset e mija, kanë dhënë një kontribut të shkëlqyer për çështjen e arsimit kombëtar.

 

 

(*Shënim nga Neki Babamusta)

 

 

Ky shkrim është lexuar 690 herë!

Enter your email address:

Delivered by FeedBurner

RadioEmigranti

facebook comments:


Leave a Reply