Çoke be, Çoke qebapi…

Rreth rolit të intelektualit në qeverisje dhe në shoqëri Nga Ajet Nuro   Kam kohë që nuk jam marr me shkrime apo opinione politike për atë çka ngjet në Shqipëri, Kosovë apo Lexo më tej

BIJTË E ETËRVE ‘TË DJATHTË’

Nga Skënder Buçpapaj   Bilal Kola u emërua në krye të Institutit të ish të Përndjekurve Politikë, instancë e Qeverisë  së Shqipërisë. Ky lajm më shërbeu si nxitës vendimtar për të shtjelluar Lexo më tej

Një çerek shekulli i rënies së komunizmit në Evropën Lindore

Evropa Lindore ka dëshmuar se kapitalizmi dhe demokracia punojnë së bashku.- Dhjetë vendet që i bashkuan BE-së shënuan përparim të dukshëm të lirisë, demokracisë, sundimit të ligjit, privatizimit të ekonomisë… Nga XHAVIT Lexo më tej

MAQEDONINË SHTET TË FORTË E BËNË SHQIPËRIA DHE KOSOVA!

Nga Xhafer Leci   Pse burg të përjetshëm për 6 shqiptarë në Maqedoni? Avokatët shqiptarë në Maqedoni, nëse e konsiderojnë se të dënuarit me burg të përjetshëm, janë të pafajshëm, le t`i Lexo më tej

Gjenocid dhe Apartheid mbi shqiptarët e FYROM-it

Nga Aurel Dasareti* USA, ekspert i shkencave ushtarake-psikologjike (dasaretiaurel@yahoo.com.au) Kështu është kur bastardët vendosin. Kjo është historia e diktaturës së fshehur FYROM, drejtuar nga sllavo-folësit ortodoks ku në realitet është inteligjenca ruse Lexo më tej

Identiteti europian: identiteti autentik dhe origjinar i shqiptarëve

Nga Ndue Ukaj Pikërisht në kohën kur Europa përjetonte zhvillim të hovshëm, në shkencë, kulturë, art e letërsi dhe kur idetë iluministe ishin ngjizur në kontinentin e kulturës, sidomos në Italinë fqinje, Lexo më tej

SHQIPTARET TE GREQISE- NJI HISTORI E DOKUMENTUEME

Recension nga Prof. Sami Repishti Pjesa e tretë “Çameria gjate L2B dhe pertej” permban 19 dokumente; shumica e tyne botohen per here te pare.    Dokumenti i pare mban daten 21 shtator Lexo më tej

Të hulumtohen-zbardhen rrethanat e vrasjes të Gjeneralmajor Agim Qelës”!

Çfarë thanë Hashim Thaçi dhe Bislim Zyrapi për vrasjen e Agim Qelajt, çfarë donin të fshihnin ata!?   Nga Xhafer Leci   Kryeministri: “Me vjen keq por nuk mundem me ju tregue. Lexo më tej

SHQIPTARËT E BALLKANIT JASHTË SHQIPËRISË DHE KOSOVËS RROJNË NË GJENDJE REVOLUCIONARE, SEPSE U MOHOHET IDENTITETI KOMBËTAR

Nga Artur Vrekaj Shkupi ishte kryeqëndra e vilajetit të Kosovës dhe u çlirua në Gusht të vitit 1912, por që fatalisht u tradhëtua arritja e kësaj lirie. Bile, ishte fare afër edhe Lexo më tej

ÇAMËRIA LËNGON, PREJ 70 VJETËSH, NGA DY “MULLARËT”

Nga Rasim Bebo               U përkujtuan masakrat e Çamërisë të qershorit 1944 dhe të 12 marsit 1945. Emri i Çamërisë u përflak në Prishtinë, në Tiranë në Parlament, kurse këtu në Lexo më tej

 

Lufta Heroike e Vlorës (Qershor 1920)

Nga Prof. Neki Babamusta

Londër, 29 Dhjetor 2011

  1. Vdekja e dyshimtë e Ismail Qemalit

Ismail Qemali

Qeveria italiane për qëllime shoviniste punonte në fshehtësi për të realizuar synimet e saj pushtuese si dikur perandorët e Romës. Me 19 Janar 1919, qeveria italiane niset për në Konferencën e Paqes në Paris me përfaqësuesin e saj, kryeminstrin Orlando. Ndërsa, Ismail Qemaili, si përfaqësues i Shqipërisë, dëshironte të merrte pjesë në Konferencë. Fillimisht ai shfaqi dëshirën të takohej me autoritetet italiane. Por në Peruxhia e njoftuan se delegacioni Italian ishte nisur për në Paris dhe nuk ia respektuan kërkesën. Nga sa kuptohet, prezenca shqiptare me Ismail Qemalin në krye, cënonte interest vetiake të Italisë.

 

Ismail Qemali, duke e kuptuar pabesinë, pësoi një goditje apopletike, dhe tha: “Më hëngrën në besë”. Me 24 Janar 1919 Ismail Qemalit iu provokua një konferencë shtypi para gazetarëve. Para se të fliste, i ofruan për të ngrënë. Sipas Ethemit, djalit të Ismailit, sapo hyri në sallë, Ismaili filloi të belbëzoi me një çehre të verdhë. Pas shkumës nga goja dhe të vjellët, zemra e tij pushoi së rrahuri.” (Gazeta Dielli, Nëntor 2011).

 

Foto e vitit 1908 kur Ismail Qemal Vlora ishte në Napoli. Nga e majta në të djathtë. Lartë: Ymer Radhima, Qazim Koculi, Xhafer Xhuveli, Sadik Shyti, Qazim Kokoshi, Ahmet Dyrmishi. Në mes: Hamza Isai, Yzeir Muço, Qamil Vlora (me bluzë të bardhë), Tahir Vlora, Qazim Vlora, Mahmut Vlora, Nazif Hadëri. Ulur: Alem Tragjasi, Namik Delvina, Ismail Qemal Vlora, Et'hem Vlora.

 

Helmimi i Ismail Qemalit në Itali mbetet mister! Qeveria e Sulejman Delvinës, e dalë nga Kongresi i Lushnjës në Janar 1920, u transferua me seli në Tiranë në shkurt 1920. Detyra e parë e kësaj qeverije qe mbrojtja e tërësisë tokësore e Shqipërisë. Për të përzënë pushtuesit italian nga Vlora, kjo qeveri udhëzonte formimin e batalioneve vullnetare në ndihmë të luftëtarëve heroik të Vlorës.

Foto: Foto e liderave të katër fuqive të mëdha aleate, në Paris 1919 tek Traktati i Versajës: Vittorio Orlando, David Lloyd George, Georges Clemenceau and Woodrow Wilson

 

  1. Komiteti i Mbrojtes Kombëtare

 

Komiteti “Mbrojtja Kombëtare” u formua në Vlorë për të drejtuar luftën kundër pushtuesve Italian, me qëllim që të mos copëzohej Shqipëria. Duke pasur në krye 12 drejtues (ndërmjet të cilëve: Osman Nuri, Qazim Kokoshi, Duro Shaka, Ali Beqiri, etj), komiteti me vendim unanim i dërgoi ultimatum gjeneralit Italian, Piaçentinit, që të largohet sa më parë nga Vlora. Ultimatumi kërkonte:

Populli shqiptar ka 5 vjet që po duron kaq padrejtësi nga shteti italian në Vlorën e Shqipërisë. Por e vetëquajtura Itali e lirë, caktoi ndarjen e Shqipërisë përmes traktatesh të fshehta, duke shkelur nderin e saj, me mohimin e traktatit që ajo ka firmosur në Londër me 1913. Komiteti “Mbrojta Kombëtare” i shtërnguar nga i gjithë populli i Vlorës dhe gjithë Shqipërisë, mbledhur këtu dëshirën, që Zotëria juaj t’i përgjigjet kërkesës sonë, gjer nesër, 4 Qershor, përpara ores 19.” (Gazeta Dielli, Shtator 2010).

Ultimatumi u dërgua nëpërmjet Mehmet Selim Mallkeqit. Gjenerali mendjemadh u ndje i fyer nga kërkesa e komitetit dhe i tronditur deklaron me arrogancë:

T’u thoni brigandëve se përgjigjen do t’ua japin topat e Kotës, Gjormit, Llogarasë, Drashovicës, Tepelenës.” (Gazeta Dielli, Shtator 2010).

Përgjigja e gjithë popullit shqiptar kundra pushtuesit italian ishte lufta heroike e Vlorës, që i shporri pushtuesit nga Shqipëria dhe i hodhi në det.

 

  1. Vullnetarët e Kavajës pranë vëllezërve vlonjatë

 

Sipas rrëfimit nga Rexhep Bygjymi, veteran në luftën e Vlorës. Bashkëbisedoi me të, prof. Neki Babamusta, në Kavajë, në Qershor 1966.

 

Për të ndihmuar vëllezërit e Vlorës kundër pushtuesve italianë, një batalion vullnetarësh me 400 luftëtarë niset drejt Vlorës. Nisja bëhet me 6 qershor 1920, me komandat batalioni, oficeri akademist, Adem Riza Hoxha (Berati). Të përcjellë nga populli me përzemërsi, luftëtarët nisen drejt Vlorës duke ndjekur këtë itenerar: prej Kavaje mbërritëm në Fier, në Cakran, kaluam Vjosën natën, duke u future në ujë, sepse ushtria italiane e kishte prishur urën e përgjithshme. Mbërritëm në fshatin Tre Vëllezërit, në Llakatund, Mëkat dhe mandej u përqëndruam në Çoprat.

Me bukë dhe ushqime na furnizonte populli i krahinës. Të gjithë rrugën e përshkuam me këmbë. Secili nga ne kishte armën e tij. Kur Komandanti ynë, Adem Riza Berati u betua përpara flamurit për të luftuar gjer në pikën e fundit të gjakut kundër pushtuesve, edhe ne vullnetarët, si u përkulëm dhe puthëm me rradhë flamurin, u bëmë gati për sulm. Komanda e mbrojtjes në Vlorë kërkoi nga batalioni ynë, të dilnin vullnetarë për të sulmuar mbi tela, sepse terreni ishte i rrethuar nga pushtuesit italianë.

Vrasja heroike e plakut patriot, Selam Musai na hidhëroi së tepërmi, por na shtoi edhe më tepër guximin për të luftuar. Natën ne sulmonim të maskuar: me fira, druj shkurre, sepse ushtria italiane ndriçonte vendin nga deti. Morëm pjesë në shumë beteja, ku shokët tanë treguan vendosmëri dhe guxim.

Në këtë luftë morën pjesë nga Kavaja edhe fshatërat e saj. Më kujtohen disa nga pjesëmarrësit luftëtarë, shumica e të cilëve nuk jetojnë më, si: Faje Felahu, Pëllumb Daiu, Faje Tabaku, Ahmet Xhurnolli, Sulejman Rrica, Bed Zenuni, Dyl Elezi, Mustafa Degërmeni, Islam Xhebili, Dylaver Cani, Osman Moncja, Ismail Patoshi, Andre Pepa (mitralieri), etj. Në këtë luftë mbeti i plagosur edhe nipi i Komandatit të batalionit, Adem Beratit, i cili edhe më vonë vdiq.

*Katër fëmijët e Adem Beratit, dy vajzat, Nysrete dhe Zinije, si dhe dy djemtë, Irfani dhe Hulusi, në kohën e diktaturës komuniste provuan përndjekje barbare me burgime, internime. Vajzat e tij, ish-mësueset e mija, kanë dhënë një kontribut të shkëlqyer për çështjen e arsimit kombëtar.

 

 

(*Shënim nga Neki Babamusta)

 

 

Ky shkrim është lexuar 585 herë!

Enter your email address:

Delivered by FeedBurner

RadioEmigranti

facebook comments:


Leave a Reply