“Konkurs diplomatik” i Thaçit, kërkohet një Vili Brant në Serbi!!!

Barometri diplomati Prof. Dr. Mehdi HYSENI *** Kryediplomati i Kosovës, Hashim Thaçi e çoi në vend besën politike të Bajram  Rexhepit, minoritet serb “AUTONOMI THELBËSORE”!!!   *** Dhuratë e çmueshme dhe e Lexo më tej

Demarkacion, marrëveshje apo dorëzim

Nga Gani Qarri   Athua nuk paska përvetësuar mjaft toka tonat ngrehina xhuxhe malazeze që ende nuk qenka ngopë, duke u rritur (si bretkosa)panatyrshëm me grabitjen e hapësirave shqiptare. Nuk i mjaftuakan Lexo më tej

Marrëveshja “Zajednica srpskih opstina”- POLITIKE mbi Planin e Ahtisarit dhe mbi Kushtetutën e Republikës së Kosovës!

Nga Prof. Dr. MEHDI HYSENI  “If you want to live a happy life, tie it to a goal, not to people or objects.” (Albert Einstein)   Pra, ta përfillim këtë vlerësim aksiomatik Lexo më tej

Kapitullimi vullnetar i Evropës dhe Kosovës

Nga Aurel Dasareti Ata azilkërkues fals afrikan /aziatik që kapërcejnë Mesdheun dhe i drejtohen Evropës duke kaluar nëpër qindra shtete dhe kontinente në vend që të vendosen në shtetet fqinjë me vendin Lexo më tej

Janullatosi nuk e njeh zotin Rama si Kryeministër të Republikës së Shqipërisë

Nga Prof. Dr. Eshref  Ymeri   Siç është bërë e ditur nga mjetet e informimit masiv lidhur me prishjen e kishës së Shën Thanasit në Dhërmi, çka është tërësisht një çështje e Lexo më tej

Armiqtë shkelin krenarinë tonë

Nga Aurel Dasareti*   Hulumtimi konfirmon se morali i shqiptarëve është në zbritje dhe materializmi në rritje. Më nuk luan aq shumë rol si personi i ka fituar të mirat materiale. Ashtu Lexo më tej

PUNA E PENDIMIT

Nga Fritz Radovani   Në 70 vjetorin e përmbytjes së Shqipnisë…   O Zoti im, po më vjen keq me gjithë zemër për të gjitha mëkatet që i kam ba. Se kam Lexo më tej

POLITIKA E NJË VËNDI BËHET NGA BIJT E VËNDIT

Nga Danel Cana Duke dëgjuar një konferncë shtypi të kryetarit të opozitës shqiptare z. Lulëzim Basha, dhënë 12-08-2015 në selinë e PD-së, të cilën e transmetoi direkt TOP-NEWS, më lindën shumë pikëpyetje Lexo më tej

“lufta klimatike tashmë ka filluar”

Perdorimi i klimes si armë shkatrrimi   masive Nga Dr. Zef Mulaj Lufta ambientale nuk është më vetëm një hipotezë: është tashmë një fakt i vertetë. Por a munde të themi? . Megjithatë, Lexo më tej

ZONJA KANCELARE, JU PENALIZONI SHQIPTARËT E BËHENI BODYGUARD I POLITIKANËVE TË KORRUPTUAR ! –

Nga Elida Buçpapaj, VOAL   Një lajm i fundit na thotë se refugjatët shqiptarë nga Shqipëria e Kosova, të cilëve nuk u jepet e drejta e qendrimit në Gjermani, do të penalizohen Lexo më tej

 

DY ORË ME LAVER BARIUN

Nga Dashmir Zaçe

Autori me Artistin e Popullit Laver Bariu

Ketë rradhë e kisha vënë në plan se nuk do të largohesha nga Përmeti pa takuar usta Laverin. Provon një ndjesi të çuditshme kur ndodhesh pranë njeriut të thjeshtë dhe artistit të madh.

   E dija se usta Laveri e pinte kafenë tek Çilua i Mitatit. Shkova atje dhe prita sa erdhi ustai dhe Zihni Dinoja. Doja të bëja një ballafaqim për këngën Përmetare dhe sidomos për disa këngë që për mua nuk janë kënduar kurrë. Këto këngë kanë nota të theksuara erotizmi, prandaj edhe për shumë vite nuk janë kënduar, ose më saktë nuk lejoheshin të këndoheshin dhe censuroheshin deri në absurd nga “ specialistët ” e kohës. A është kënga Përmetare në krizë? Kjo pyetje më kishte lindur, kur lexova një shkrim të gazetës sonë shkruar nga zoti Brahollari.

   Këto shqetësime të mija morrën përgjigje gjatë atyre dy orëve që kalova me ustanë Zihnine.

   Ustai erdhi tek klubi ku e prisja unë, u ul ngadalë në karrige dhe unë i thashe se e doja shumë dhe kisha qejf të pinim një kafe.

   Ustai më tha se e donin dhe dhe të tjerët dhe duke qeshur “ po mirë, o i biri Xhelos, vtëm kafe do të pimë?”

-       Çfarë të duash, usta, – thashë dhe vazhdova, – të tjrët tëk ti duan artistin e madh, unë dua dhe  respektoj dhe përmetarin e madh që i dha emër qytetit tonë anë e kënd Botës.

-       Ja kështu, të paçim uratën, o djali i Mejdenit, – më tha ustai. Pasi erdhi kafeja dhe rakia, filluam bisedën. E pyeta ustane se a vdes kënga përmetare,

-       Po jo mo t’u bëftë Lefteri, kënga jonë as vdes as është në krizë. Ajo fluturon e ngre fole në zemrat e njerëzve dhe atë e këndojnë pleq e të rinj, këngëtarë të zanatit dhe këngëtarë popullorë, me një fjalë të gjithë. Jo, jo nuk vdes dhe as e zë kriza këngën tonë.

-       Usta, më fal, – i thotë Zihni Dinua, – kënga jonë, pra e qytetit tonë eshtë këngë dasme ose dashurie, pra këngë erotike, këngë shpirti dhe po vdes shpirti, vdes dhe kënga. Pa pritur ja morri këngës.

Jeleku me kopsa

Qepur e kopsitur

Ah në të mbërthefsha

Kam për të ta grisur.

   Ustai me atë zërin e tij brilant, por të lodhur ( sot ai është rreth 81 vjeç) ia ktheu dhe të krijohej një ndjesi e jashtëzakonshme.

   Po, jo mo i biri i Xhelo Mejdenit, nuk vdesin këto këngë. Ne i kemi krijuar për të rrojtur sa të jetë jeta.

   Kur e pyeta ustanë se a ka ndonjë emër që ka krijuar tekste këngësh siç kanë trevat e tjera, Zihniu kthehet e më thotë :

 

-       Dëgjo, Dasho, këngët tona kanë anonimat të plotë. Ato nuk kanë zënë vend menjëherë , por kohë pas kohe janë lëmuar e janë sot si të tilla dhe ja merrr këngës :

Kjo vap e korrikut,

Ç’të ligu ç’të treti

As ma nge pak linjën

Gjer ku është adeti….

Vij e ta ngej unë

A më del zameti.

   Pastaj Zihniu vazhdon: Kjo këngë është e vjetër sa vëtë bota dhe kush vë dorë në të për ta modernizuar e prish.

Të më falë lexuesi, se unë nuk jam muzikant dhe druaj të flas për të, për të mos bërë gabime. Këngën popullore përmetare e dëgjoj dhe e pëlqej shumë, ndonjërën prej tyre e këndoj dhe vetë. Unë përveç kënaqësisë që më shkakton muzika interesohem më shumë per folklorin letrar që këto tekste këngësh të mos humbin se bashkë me to humbet edhe muzika e bukur. Pëe muzikën flet ustai dhe Zihniu. E ç’ do të duhej më shumë, të dz janë mjeshtra me njohje dhe ne interpretimin e saj.

   Muhabeti vazhdon, raki e këngë. Ustai në mëmyrë të bëftë i thotë Zihniut ( ustai ka një humor të hollë):

-       O Zihni sa fëmijë ke ti ?( Zihniu është rreth të 70-tave)

-       Dy, i thotë Zihniu,- djalë e çupë.

-       Po pse se bën djalin me një vëlla? – dhe qesh me shumë çiltërsi, por sytë e tij shprehin dhimbjen e moshës.

Dhe Zihniu ia mori këngës, ustai e rrëmbeu. Ishte një mrekulli tek shihje ata dy njerëz të moshuar t’u ndrisnin sytë e lumturoheshin, sepse kënga u kishte ngacmuar kujtimet e rinisë, kur fshehur nen hijen e kaçkës a të manit ( të cilat Përmeti i ka patur me shumicë) i këndonin çupës së adhuruar. Dashuria, dëshira dhe mundësia shkriheshin në zërat e mjeshtrave dhe kënaqësia ishte e jashtëzakonshme.

I them zihniut të më kujtojë vargjet e këngës “ O bandill, bandill, o të paçim sa malet”. Ai filloi të më thotë vagjet që unë i dija.

-   Jo këto vargje, jo. Atë stofën që s’është kënduar asnjëherë gjatë diktaturës. Nuk e këndonin se ishte e jashtëmoralshme.

Ustai pasi ktheu edhe një herë gotën i thotë Zihniut:

-       E mo Zihni, qënka i lezeçëm ky i biri Xhelos. Dashka ato,- dhe ia morri këngës:

O bandill bandill

O qen i tërbuar

 

 

 

 

Tërë natën e natës

Më ke mbajtur zgjuar

Si qebap kafeje më ke rrotulluare

S’më le vend pa puthur

S’le vend pa kafshuare.

Kuptohet se ustai nuk e çonte dot deri në fund  këngën dhe pasi pushoi e mori gotën në dorë i them :

-       Të kishim edhe vaskën këtu, o usta.

-       Për Vaskën e Leshicës e ka ky? – iu drejtua Zihniut dhe pasi mori miratimin e tij vazhdoi: – Ka zë shumë të mirë Vaska, dhe këndon bukur. Është usta i vërtetë.

Ky vlerësim i ustait është besimi që ka ia tek te rinjte se – thotë ai, – Përmeti ka shumë të rinj që e këndojnë  këngën tonë të cilët janë në rrugën e rritjes. Të bëhesh artist i madh do kohë, punë e sigurisht talent. I ka permeti këto.

Ky besim i ustait më qetësoi shqetësimin tim se kënga jonë s’është në krizë. Krijimtaria si ajo që u cituan më sipër dhe të tjera si ato duhen paraqitur në publik dhe të mos humbasin a të kalben në sirtaret e “ fondeve rezervë” siç janë mbajtur për 50- vjet pa parë “dritën” e skenës si këngë amorale. Dha kush i quante kështu? Injorantët e asaj kohe që mbajtën në errësirë një popull të tërë. Edhe pse ato nuk janë bërë publike  ne aktivitete të ndryshme, ato u ruajtën në kujtesën e popullit dhe këndoheshin në gëzime e dasma. Kështu në një dasëm rreth fundit të viteve ’70 në Leskovik kam dëgjuar edhe këtë këngë:

Dz cicat e tua

Kullumbri prej gjëmbi

U plakçë i mjeri

Nuk m’i zë dot dhëmbi.

Kjo këndohej me zë të ulët e me sy të mbyllur, duke lëvizur dorën në ajër sikur dikë kishte pranë. Ishte një interpretim prej aktori. Pa le metaforat e vargut 2 dhe 4 një bukuri e rrallë. Kënga ka një ndjenjë të pastër sensualizmi, por larg sensualitetit vulgar. Pse s’i shohim në festivale dhe televizione këto këngë. Në televizione shohim “këngë të dehura” nga alkoli dëgjojmë këngë cingish a këngë rrugësh që këndohen nga artistë të patalentuar e vulgare. Po edukojmë një brez me shije vulgare vetëm e vetëm se dikush nga pronarët e TV kërkon të pasurohet. Kësaj dukurie duhet t’i kundërvihen të gjithë: Shteti, specialistët dhe masa e madhe e artdashësve. Të mos lejojmë që të na mposhtin shijet vulgare e të na zërë kriza dhe në krijimtarinë popullore.

 

-       Dëgjo, – më thotë ustai, – sikur u zgjua nga gjumi – Nuk është në krizë kënga përmetare, ( Siç duket reagimi i bëftë i ustait tregoi se ai po mendonte për shqetësimin tim ) dhe vazhdoi: – Ka djem dhe vajza plot Permeti që e këndojnë atë. Kënga në Përmet do të rrjedhë si ujët e vjosës dhe burimet e Dhembelit. Burimet do të gurgullojnë dhe nuk do të shterojnë kurrë.

Këtë vapë gushti, në Përmet, më freskuan shpirtin këto mrekulli të burimit përmetar të cilat nuk i zë kurrë kriza, sepse ato kanr lindur në jetën e përmetarëve nëpërmjet përvojës dhe vuajtjeve të mëdha, janë shpirti i popullit që s’vdes kurrë.

 

Përmet, Gusht 2010                              

                                                      Dashmir Zaçe

                                                 Emigrant në Selanik

 

 

Diaspora TV

Ky shkrim është lexuar 344 herë!

facebook comments:


Leave a Reply